Mijn naam is Ingrid van El. Toen ik dertien jaar was ontdekte ik uit verveling, leve de tijd dat er nog amper televisie was, dat ik redelijk goed kon natekenen. Tot die tijd was mijn creativiteit een nog niet aangeboord terrein. Op mijn zestiende kwam ik in aanraking met keramiek en ben hier ook een behoorlijk aantal jaren intensief mee bezig geweest.

Ruim 25 jaar geleden besloot ik te stoppen met keramiek en verder te gaan met tekenen en schilderen, omdat hiermee mijn creativiteit beter tot zijn recht kon komen. Ik experimenteerde met pastel, aquarel, kleurpotlood, acryl en olieverf en werkte grof, fijn, realistisch en abstract. Al doende ontdekte ik welke technieken, onderwerpen, kleurencombinaties en materialen het beste bij mij passen. Ik bewonder schilders als Dali, Willink, Diana van den Berg, René Zwaga en nog veel meer surrealistische en/of metafysische schilders. Zo wilde ik ook kunnen schilderen. Maar ik zocht ook naar een eigen stijl en ben uiteindelijk, met veel vallen en opstaan, een geheel andere richting ingeslagen. Ondanks dat ik het vaak ervaar als hard werken, (hoezo, schilderen ontspannend?) is het een creatief proces wat me blijft boeien. Inmiddels denk ik de technieken gevonden te hebben waar ik mee door wil gaan, maar de tijd zal leren of dat inderdaad het geval is.

Werkwijze

Bij mijn min of meer realistische schilderijen begin ik vaak met een duidelijk idee vooraf van wat ik wil gaan maken. Soms verwerk ik er een boodschap in die al dan niet spontaan tijdens het schilderen ontstaat. Het eindresultaat staat zelden van tevoren vast. Op dit moment werk ik vaak al vanaf het begin zonder een idee vooraf. De basis wordt spontaan opgezet waarna ik het langzaam maar zeker tot een geheel maak. Al doende ontwikkelt zich iets wat sterk overeenkomt met hoe ik denk en voel, met wie ik diep van binnen ben. Er ontstaan hierdoor, als vanzelf, steeds vaker spirituele schilderijen.

****************

“Ook al is dit geen wijdverspreide gedachte, je dient te begrijpen dat de wetenschap, de religie en de kunst onverbrekelijk met elkaar verbonden zijn, omdat dit in de natuur ook het geval is. Het is dus een grote fout van de mensen dat ze deze drie zozeer hebben gescheiden, dat het zelfs botsingen tussen hen uitlokt. Zolang ze hen gescheiden houden, zal er iets ontbreken aan hun begrip van het leven.
Wetenschap, religie en kunst vormen een eenheid, dankzij welke de mens zich ten volle kan ontplooien. Wetenschap is een behoefte van het verstand. Religie is een behoefte van het hart. Kunst is een behoefte van de wil die iets wil uitdrukken, scheppen, bouwen. En deze drie behoeften zijn nauw met elkaar verbonden in de mens, want wat hij bedenkt, gaat hij vervolgens doorvoelen en tenslotte uitvoeren.”

Citaat Omraam Mikhaël Aïvanhov

(bron: www.prosveta.com)